Wielki Piątek, 3.04.2026., 19.00.

Chrystus, pojmany nocą w ogrodzie Getsemani, przez ostatnie godziny, bity
i opluwany, bez czci i szacunku prowadzony był ulicami Jerozolimy. Ostatnim
przystankiem na tej bolesnej i męczącej drodze było Miejsce Czaszki, czyli
wzgórze Golgota.
Dzisiejszy dzień jest przepełniony atmosferą głębokiego smutku i żałoby,
ze względu na męki i cierpienia, jakich dostąpił nasz Pan. I choć Wielki Post
zakończył się już wczoraj, w Tradycji Kościoła, zachowuje się post również
w Wielki Piątek, a także zaleca się w Wielką Sobotę. Jest to znak udziału
w Ofierze Pana Jezusa i wskazuje, że nadeszły dni, w których zabrano Pana
Młodego (por. Łk 5,35).
Znakiem szczególnym Wielkiego Piątku i Wielkiej Soboty, jest nieobecność
wszelkich celebracji sakramentalnych. Uczniowie Chrystusa trwają na
modlitwie, gromadzą się na Liturgii Godzin i adoracji, celebrują Mękę i Krzyż,
ale nie sprawują sakramentów. Tradycja ta sięga czasów pierwotnego
Kościoła. Surowość jest widoczna również w wystroju świątyni. Brak jest
dzisiaj kwiatów, nie ma muzyki ani dźwięków dzwonków, ołtarz jest
obnażony, a tabernakulum otwarte i puste.
Ale godzina śmierci Jezusa sprawowana jest przez Kościół, jako godzina
zwycięstwa. Liturgia Wielkiego Piątku, którą za chwilę rozpoczniemy, mimo
swej surowej prostoty, tworzy nastrój podniosłej celebracji. Składa się Ona
z trzech zasadniczych części: Liturgii Słowa, Adoracji Krzyża oraz Komunii
Eucharystycznej. Dodatkowo, rozpoczyna się Ona wymownym gestem.
Kapłani po przyjściu w ciszy do ołtarza padają na twarz w geście tak zwanej
prostracji, będącej wyrazem największego uniżenia wobec Boga, zaś wszyscy
zgromadzeni klękają i trwają w głębokiej ciszy, w postawie pokory
i modlitewnego skupienia, na które zasługuje Tajemnica Wielkiego Piątku. Garczegorze, 3 kwietnia 2026r., 19.00